Archivo de la categoría: Lingua galega e literatura

Reflexividade. Explicación.


En galego a reflexividade non é tan habitual como en castelán, por iso atopamos as malas traducións das que falamos na entrada anterior. A acción verbal realizada polo suxeito soe recaer sobre un obxecto ou persoa diferentes (CD), aínda que … Seguir leyendo

Publicado en A gramática, Lingua galega e literatura | 1 Comentario

Entrada de emerxencia para reflexionar. Primeira parte.


Nos últimos tempos atopamos en determinados anuncios usos incorrectos dos pronomes reflexivos en galego: O primeiro exemplo pertence a unha empresa relacionada coa gastronomía; o anuncio posteriormente foi rectificado: http://www.margalaica.net/ Consultando o Gran dicionario Xerais da lingua. Vigo. Xerais. 2000. … Seguir leyendo

Publicado en A gramática, Lingua galega e literatura | Deja un comentario

Antecedentes modernistas en Rosalía de Castro? Segunda parte.


Queda pendente da pasada semana demostrar a presenza de antecedentes modernistas no poema de Rosalía. Seguindo o aparato crítico do libro (op. cit. páx. 252) é un diálogo de amores entre un galán e unha viúva nova que vive sola … Seguir leyendo

Publicado en Lingua galega e literatura, No bico un cantar, unha novela, unha poesía... | Etiquetado , , , | Deja un comentario

Antecedentes modernistas en Rosalía de Castro? Primeira parte.


Na escola estúdase a Rosalía en dúas ocasións: na literatura castelá e na literatura galega. Na primeira materia aparece xunto a Bécquer como romántica tardía mentres que na segunda é unha figura capital ó formar parte do rexurdimento cultural galego … Seguir leyendo

Publicado en Lingua galega e literatura, No bico un cantar, unha novela, unha poesía... | Etiquetado , , , , , , , , , , | Deja un comentario

As partículas do comparativo.


-Como dicimos, profe? É máis alto “ca” ti ou “que” ti? -Cando o adxectivo vai acompañado dun pronome é sempre “ca”. -E como dicimos? É tan alto “como” ti, ou “coma” ti? -Cando o adxectivo vai seguido de pronome, sempre é “coma”? … Seguir leyendo

Publicado en A gramática, Lingua galega e literatura | Etiquetado , , , , , , , , , | Deja un comentario

Futuro de subxuntivo.


É unha forma non real que marca a eventualidade no futuro. ¿? Que fala dunha acción que pode suceder nun futuro. Fórmase a partir do tema de perfecto, ó que se lle engaden as seguintes desinencias (Ø, -es, Ø, -mos, … Seguir leyendo

Publicado en A gramática, Lingua galega e literatura | Etiquetado , | Deja un comentario

Como morreu quen nunca ben…


COMO morreu quen nunca ben ouve da ren que mais amou, e quen viu quanto receou d’ela, e foi morto porén: Ay, mia senhor, assi moir’ eu! Como morreu quen foi amar quen lhe nunca quis ben fazer, e de quen lhe fez Deus veer de que foi morto con pesar: Ay, mia senhor, assi moir’ eu! Com’ ome que ensandeceu, senhor, con gran … Seguir leyendo

Publicado en No bico un cantar, unha novela, unha poesía... | Deja un comentario

Infinitivo conxugado.


É una peculiaridade do sistema lingüístico galego-portugués, só se ten rexistrado no napolitano do século XV e no húngaro. COMO SE FORMA?: raíz + vogal temática + morfema modo tempo + morfema número persona. Exemplo: vbo. Cantar vbo. Coller vbo. Partir cantar coller partir cantares colleres partires … Seguir leyendo

Publicado en A gramática | Etiquetado , , | Deja un comentario

Unha vez tiven un cravo


Unha vez tiven un cravo cravado no corazón, i eu non me acordo xa se era aquel cravo de ouro, de ferro ou de amor. Soio sei que me fixo un mal tan fondo, que tanto me atormentou, que eu día e noite sin cesar choraba cal chorou Madanela na Pasión. “Señor que todo o podedes … Seguir leyendo

Publicado en No bico un cantar, unha novela, unha poesía... | Etiquetado , , , , | Deja un comentario

E aquel sono de son aqueloutrado.


Non ten tanta forza como a palabra comodín galega por excelencia “carallo” pero tamén está moi presente no idioma. Partindo do seu valor deíctico, o pronome ou determinante, segundo a situación “aquel” pode ter moitas utilidades. 1- Usos habituais dun pronome ou un determinante demostrativo. Neste caso “aquel” refírese o elemento máis afastado. 2- Aquel e aquela poden funcionar como substantivos, o significado dependería do contexto (este sería o exemplo de palabra comodín). Dálle ao pé con moito aquel (xeito) – co aquel da neve non … Seguir leyendo

Publicado en A gramática, Lingua galega e literatura | Etiquetado , , | Deja un comentario