Archivo de la etiqueta: lingua galega

Verbos semirregulares. Un caso concreto.


Este anuncio, que está a repetirse moito nas emisoras de radio, serve para introducir o tema. Os verbos semirregulares presentan alteracións no vocalismo da raíz ou na vogal temática do tema de presente. Aparecen en todas as conxugacións, pero imos … Seguir leyendo

Publicado en A gramática, Lingua galega e literatura | Etiquetado , , , , | Deja un comentario

Partículas comparativas cuns exemplos da rúa.


Agora imos analizar un anuncio dun banco, sen dicir o nome, para estudar uns casos concretos na utilización das partículas comparativas. Exemplo nº 1: No texto aparece un comparativo de superioridade que ten a seguinte estrutura: máis + nome + … Seguir leyendo

Publicado en A gramática, Lingua galega e literatura | Etiquetado , , , | Deja un comentario

Infinitivo conxugado.


É una peculiaridade do sistema lingüístico galego-portugués, só se ten rexistrado no napolitano do século XV e no húngaro. COMO SE FORMA?: raíz + vogal temática + morfema modo tempo + morfema número persona. Exemplo: vbo. Cantar vbo. Coller vbo. Partir cantar coller partir cantares colleres partires … Seguir leyendo

Publicado en A gramática | Etiquetado , , | Deja un comentario

E aquel sono de son aqueloutrado.


Non ten tanta forza como a palabra comodín galega por excelencia “carallo” pero tamén está moi presente no idioma. Partindo do seu valor deíctico, o pronome ou determinante, segundo a situación “aquel” pode ter moitas utilidades. 1- Usos habituais dun pronome ou un determinante demostrativo. Neste caso “aquel” refírese o elemento máis afastado. 2- Aquel e aquela poden funcionar como substantivos, o significado dependería do contexto (este sería o exemplo de palabra comodín). Dálle ao pé con moito aquel (xeito) – co aquel da neve non … Seguir leyendo

Publicado en A gramática, Lingua galega e literatura | Etiquetado , , | Deja un comentario

O “i” leva dous puntos! Dende cando?


Unha das “dificultades” da gramática do galego é a utilización da diérese, “os dous puntiños” na linguaxe coloquial, no “i” da primeira e segunda persona do plural dos copretéritos de indicativo (pretéritos imperfectos) dos verbos rematados en -aer (caer, traer…), -oer (doer, moer…), -aír (saír…), e -oír (oír). Parafraseando o famoso adestrador do Madrid: por que? por que? EXEMPLO PRÁCTICO: Copretérito de caer: … Seguir leyendo

Publicado en A gramática | Etiquetado , , , , | 1 Comentario

Os mandamentos


Nunca podemos esquecer que: O pronome non pode iniciar unha oración simple, principal ou coordinada. Exemplo sinxelo: *Me chamo Pepe. MAL. Hai que dicir “chámome Pepe”. En galego no existen tempos compostos nos verbos: *houben estado. MAL. Solución: empregar o pretérito “estiven”, ou con perífrase “teño estado”. O y e o j non son letras propias do galego, pero son empregadas en palabras que veñen doutros idiomas e que … Seguir leyendo

Publicado en Regras de ouro | Etiquetado , , | Deja un comentario

Normativa


Tirado da páxina: http://www.xunta.es/linguagalega/arquivos/normasrag.pdf

Publicado en A gramática | Etiquetado , , | Deja un comentario